Έχω μιλήσει πολλές φορές στη Bουλή για αυτό που η Μαζουκάτο λέει ως μωροποίηση (infantilization) του κράτους, όταν αυτό αναθέτει σε συμβουλευτικές εταιρείες καθήκοντα και δουλειές αντί να αναπτύσσει το ίδιο την τεχνογνωσία και να ενισχύει το απαραίτητο προσωπικό. Αποτέλεσμα αυτού είναι το δημόσιο να γίνεται συνεχώς όλο και πιο εξαρτημένο από τον ιδιωτικό τομέα.
Πριν από λίγες μέρες βγήκαν τα στοιχεία της έρευνας του Vouliwatch και της Solomon που δείχνουν μια τεράστια αύξηση των χρημάτων που δίνονται τα τελευταία χρόνια – ενδεικτικά από 7,2 εκ το 2019 σε 585,5 εκ το 2025. Η πλειοψηφία αυτών έχουν δοθεί μέσω απευθείας αναθέσεων ενώ το 96% των χρημάτων έχουν πάει σε 10 μεγάλες εταιρείες.
Τη στιγμή που χρειαζόμαστε εξειδικευμένους δημόσιους υπαλλήλους για να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, όπως η κλιματική κρίση, η ερήμωση της υπαίθρου, οι ανισότητες και ο αυξανόμενος κίνδυνος φτώχειας, η κυβέρνηση σαμποτάρει την ίδια την ικανότητα του κράτους να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα. Και αυτό φαίνεται παντού.
Εν κατακλείδι ο δημόσιος τομέας είναι αδύναμος και δεν πείθει τον κόσμο όχι γιατί είναι δημόσιος, αλλά γιατί δεν είναι αρκετά δημόσιος.
