“Δεν πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με τη σύγκλιση στον ευρωπαϊκό μέσο όρο του χάσματος αμοιβών γυναικών-ανδρών διότι αυτό συμβαίνει σε περιβάλλον ιδιαίτερα χαμηλών εισοδημάτων στην Ελλάδα και μεγάλης φτώχειας που επί ΝΔ αυξάνεται πλήττοντας υπέρμετρα τις γυναίκες.
Κατά την παρέμβασή μου στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής με αντικείμενο την παρουσίαση στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ για το χάσμα αμοιβών μεταξύ γυναικών και ανδρών το έτος 2024, ανέφερα, μεταξύ άλλων, τα εξής:
Δεν πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι που το χάσμα αμοιβών στην Ελλάδα δεν βρίσκεται στον πάτο της Ευρωπαϊκή Ένωσης αλλά βρίσκεται κοντά στον μ.ο. του 12%. Και τούτο για τους εξής λόγους:
Πρώτος λόγος: Η σύγκλιση μας με την υπόλοιπη Ευρώπη γίνεται σε ένα περιβάλλον ιδιαίτερα χαμηλών εισοδημάτων. Ιδού 3 πρόσθετα στοιχεία απ’ όσα έχω ήδη καταθέσει στη Βουλή που καταδεικνύουν αυτό που ονόμασα “περιβάλλον ιδιαίτερα χαμηλών εισοδημάτων” στην Ελλάδα:
Στοιχείο Α: Το μεικτό διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο σε μονάδες αγοραστικής δύναμης. Η Ελλάδα το 2024 βρισκόταν στην προτελευταία θέση στην ΕΕ των 27, πάνω μόνο από τη Λετονία, κάτω ακόμα και από την Τουρκία.
Στοιχείο Β: Ο ετήσιος ρυθμός αποταμίευσης των νοικοκυριών. Όπως φαίνεται στο Διάγραμμα 2, το 2024 καταγράφηκε αρνητικός ρυθμός (-2,5%) αποταμίευσης για νοικοκυριά στην Ελλάδα. Δηλαδή “έτρωγαν από τα έτοιμα”. Προφανώς βρισκόμαστε στον πάτο της Ευρώπης.
Στοιχείο Γ: Ο δείκτης Υποκειμενικής Φτώχειας. Δηλαδή, το ποσοστό του πληθυσμού που αισθάνεται φτωχό. Στην Ελλάδα το 2024, ο δείκτης αυτός ήταν μακράν ο μεγαλύτερος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν ένα εφιαλτικό 68,8% (δλδ πάνω από τα 2/3 του πληθυσμού) όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος ήταν μόλις 17,4%. Δηλαδή ο δείκτης στην Ελλάδα ήταν τετραπλάσιος από τον μ.ο. της Ευρώπης, μεγαλύτερος ακόμη και από χώρες όπως η Αλβανία, η Βόρεια Μακεδονία και η Τουρκία!
Δεύτερος λόγος: Η σύγκλιση μας με την υπόλοιπη Ευρώπη γίνεται σε ένα περιβάλλον μεγάλης φτώχειας, που επί διακυβέρνησης ΝΔ αυξάνεται και πλήττει σφοδρότερα τις γυναίκες, ιδιαίτερα τις ηλικιωμένες κι εκείνες σε μονογονεϊκές οικογένειες. Πράγματι, το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ελλάδα καταγράφεται στις μονογονεϊκές οικογένειες. Το ποσοστό αυτό το 2023 ήταν 43,7%, υπερδιπλάσιο από το γενικό επίπεδο φτώχειας, σχεδόν οι μισές οικογένειες. Ωστόσο, επισημαίνω κάτι ακόμα πιο εφιαλτικό: ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μονογονεϊκών οικογενειών (δλδ περίπου το 94%) είναι οικογένειες με μητέρες. Επίσης, το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ελλάδα καταγράφεται στις γυναίκες άνω των 65 ετών. Το 2023 το ποσοστό αυτό ήταν 38,4% (ενώ για τους άνδρες ήταν πολύ χαμηλότερο: 25,5%).
Τρίτος λόγος: Ενώ στο χάσμα αμοιβών γενικά βρικόμαστε κοντά στον ευρωπαϊκό μ.ο., αυτό δεν ισχύει για τις γυναίκες άνω των 65 ετών, όπου το χάσμα στις αμοιβές είναι 25,1%, δηλαδή βρισκόμαστε στον πάτο της Ευρώπης, πάνω μόνο από την Ισπανία και την Κύπρο.”
