Στο βιβλίο του «Για την τηλεόραση» (Εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση Αλεξάνδρας Σωτηρίου και Καίτης Διαμαντάκου), ίσως ο μεγαλύτερος Γάλλος κοινωνιολόγος Πιερ Μπουρντιέ πραγματεύεται την ηθική, αλλά και τα κριτήρια που ακολουθεί η τηλεόραση στην επιλογή των ειδήσεων.
Μας εξηγεί ότι οι ειδήσεις ποικίλης ύλης είναι ειδήσεις αντιπερισπασμού. Οι ταχυδακτυλουργοί έχουν μια βασική αρχή, η οποία συνίσταται στο να αποσπούν την προσοχή σε κάτι άλλο απ’ αυτό που κάνουν. Και συνεχίζει: «Ενα μέρος της συμβολικής δράσης της τηλεόρασης, για παράδειγμα στο επίπεδο της πληροφόρησης, συνίσταται στην απορρόφηση της προσοχής σε ειδήσεις οι οποίες είναι για τους πάντες. Οι ειδήσεις omnibus είναι ειδήσεις οι οποίες δεν πρέπει, όπως λέγεται, να σοκάρουν κανέναν, με τις οποίες δεν διακυβεύεται κάτι, οι οποίες επιτυγχάνουν τη συναίνεση, οι οποίες ενδιαφέρουν όλον τον κόσμο, αλλά με τρόπο τέτοιο ώστε να μη θίγουν τίποτε σημαντικό».
Επίσης μας λέει ότι η τηλεόραση, κατά παράδοξο τρόπο, μπορεί να αποκρύπτει, δείχνοντας κάτι άλλο απ’ αυτό που έπρεπε να δείξει εάν έκανε αυτό που είχε υποχρέωση να κάνει, δηλαδή να πληροφορεί.
Μας μιλά όμως και για δύο «συμμετρικές αυταπάτες»: την αυταπάτη του «πρωτοφανούς» και από την άλλη πλευρά του «απαράλλαχτου». Οι διαπιστώσεις αυτές είναι πολύ χρήσιμες για όλους μας για να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με κριτικό μάτι τα δελτία ειδήσεων. Θεωρώ ότι όλοι μας θα έχουμε διαπιστώσει κατά καιρούς αυτά τα τρικ και τις ταχυδακτυλουργίες που χρησιμοποιούνται στην τηλεόραση. Γι’ αυτό ας είμαστε περισσότερο προσεκτικοί και υποψιασμένοι.
