Σαν σήμερα που γράφεται αυτό το κείμενο (23 Φλεβάρη) και σαν χθες για σας που το διαβάζετε, ιδρύθηκε το 1943, πριν από 83 χρόνια δηλαδή, η ΕΠΟΝ, η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων, η μεγαλύτερη νεολαιίστικη οργάνωση της χώρας. Χειμώνας ήταν. Κατοχή ήταν και βαριά μάλιστα. Kαι οι νεολαίοι τότε σε ένα μικρό σπίτι μαζεύτηκαν, στην οδό Δουκίσσης Πλακεντίας 3 στους Αμπελοκήπους, και το ιδρυτικό κείμενο της ΕΠΟΝ συνέταξαν. Θα αναφέρουμε τους τέσσερις πρώτους στόχους:
α. Η εθνική απελευθέρωση με βάση την ακεραιότητα της Ελλάδας.
β. Η εξόντωση του φασισμού τώρα και στο μέλλον και με οποιαδήποτε μορφή και αν παρουσιαστεί. Αποκατάσταση της Λαϊκής Κυριαρχίας έτσι που όλες οι εξουσίες να απορρέουν απ’ την κυρίαρχη θέληση του Λαού και της νέας γενιάς.
γ. Η καταπολέμηση των ιμπεριαλιστικών πολέμων και η υπεράσπιση της ειρήνης με βάση την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών και της αδελφικής συνεργασίας όλων των Λαών και Νεολαιών και ειδικά της Βαλκανικής.
δ. Η υπεράσπιση των οικονομικών, πολιτικών, εκπολιτιστικών και μορφωτικών δικαιωμάτων και επιδιώξεων της νέας γενιάς.
Από αυτούς τους στόχους θα μείνουμε στον δεύτερο: στην «εξόντωση του φασισμού τώρα και στο μέλλον και με οποιαδήποτε μορφή και αν παρουσιαστεί». Οι νέοι τότε αυτό αποφάσισαν. Ακούνε/ακούμε οι σημερινοί; Γιατί ο φασισμός επέστρεψε και ξαναπαρουσιάστηκε. Αρχικά με δημοκρατικό μανδύα και πλέον απροκάλυπτα. Τόσο σε διεθνές επίπεδο (σ.σ. ο Τραμπ μόλις χθες χαρακτήρισε «γελοία και χαζή» την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που μπλόκαρε σημαντικό κομμάτι των δασμών που έχει επιβάλει ο ίδιος σε άλλες χώρες), όσο και σε εθνικό (ο τραμπισμός/τραμπουκισμός του Αδώνιδος Γεωργιάδη ενάντια σε γιατρό είναι τουλάχιστον λόγος αποπομπής του από την κυβέρνηση, αν όχι από το πολιτικό σκηνικό συνολικά). Αλήθεια, ακούνε/ακούμε οι σημερινοί νέοι, γέροι και λοιποί πολίτες; Οσοι έχουν μείνει ως πολίτες έστω.
