Πίσω από τη φαντασμαγορία των πυραύλων: Οι μη τόποι της υπερνεωτερικότητας, τα επτάστερα ξενοδοχεία και τα αεροδρόμια-hubs των εμιράτων, και οι μη τόποι των ξεριζωμένων του Νότου, οι προσφυγικοί καταυλισμοί, τα σκλαβοπάζαρα, οι παραγκουπόλεις.
::::
Πόσο μακριά μαίνεται ο πόλεμος των πυραύλων; Πόσο μακριά είναι η Μέση Ανατολή, ο Περσικός, η Μεσοποταμία, το Ιράν; Πολύ κοντά. Ο πόλεμος καψάλισε ξώφαλτσα την Κύπρο, για πρώτη φορά από την εισβολή του 1974. Συνειδητοποιούμε ότι ο πόλεμος δεν κείται μακράν, και ότι ο χώρος του πολέμου δεν οριοθετείται από συμβατικά σύνορα, ο πόλεμος ως απειλή και ως αλυσιδωτή αντίδραση είναι παντού.
Η τωρινή αίσθηση της εγγύτητας φαίνεται να τερματίζει τη μετατροπή των βομβαρδισμών σε φαντασμαγορία, όπως είχαν μεθοδευτεί ήδη από το 1998 με τον πρώτο πόλεμο στο Ιράκ. Η ουσιαστική απαγόρευση των ελεύθερων πολεμικών ανταποκριτών στους πολέμους που ακολούθησαν, ο εξονυχιστικός έλεγχος των πληροφοριών και των εικόνων, ο χειρισμός των κοινοβουλίων αλλά και των τζιχαντικών πολιτοφυλακών, ήταν η νέα μορφή αποικιοκρατικών πολέμων, μετά την ήττα των ΗΠΑ στο Βιετνάμ.
Εκτοτε οι πόλεμοι στο Ιράκ, τη Λιβύη, το Αφγανιστάν, τη Συρία, αλλά και στη Γιουγκοσλαβία, είχαν τον μανδύα εξαγωγής δημοκρατίας και εξόντωσης τυράννων, αλλά ουσιαστικά επρόκειτο για αυτοκρατορικές επιδείξεις ισχύος, καταστροφές χωρών, νέα αποικιοκρατία. Ηταν συνέχειες της ωμής αποικιοκρατίας που εξόντωνε ηγέτες και λαούς σε όλη τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου, όταν μετά τον αποικιακό ζυγό τα ελευθερωμένα έθνη διεκδικούσαν τον πλούτο και το μέλλον τους: από την ανατροπή του Μοσαντέκ και του Νκρούμα, έως τις δολοφονίες του Λουμούμπα και του Αλιέντε, για να θυμηθούμε ελάχιστους εξ αυτών.
Η ΕΔΕΜ ΦΛΕΓΕΤΑΙ
Το καινοφανές σε τούτη τη σύρραξη, που απειλεί με μείζονα αποσταθεροποίηση όλη την περιοχή από τη Μεσόγειο έως τον Ινδικό και την Κεντρική Ασία, είναι ότι μεταβάλλει την αντίληψη του χώρου, ακόμη και για τους παθητικούς θεατές της πυραυλικής φαντασμαγορίας.
Αίφνης παρακολουθούμε να φλέγεται η τεχνητή Εδέμ του real estate και των luxury resorts, στα επιράτα και σεϊχάτα, στους μη τόπους του Κόλπου. Αρκούσαν μερικές εκατοντάδες φτηνά ντρόουνς και πύραυλοι μικρού βεληνεκούς, για να παραλύσουν αεροδρόμια-hubs, επτάστερα ξενοδοχεία και malls, να παραλύσουν διυλιστήρια, αγωγοί και πλατφόρμες μεταφόρτωσης, να εμφανίζονται εντελώς απροστάτευτες οι υποδομές ενέργειας και υδάτων.
Τα εμιράτα είναι κρατίδια τράνζιτ, ζώνες διέλευσης, με προσωρινά καταλύματα πολυτελείας, χωρίς αεράμυνα, χωρίς καταφύγια, μόνο με υπογεια γκαράζ, είναι κράτη με το 80% των κατοίκων να είναι προσωρινοί εργαζόμενοι ή επισκέπτες, είναι οι μη τόποι της υπερνεωτερικότητας. Ουδείς ενοχλείται από την οικογενειοκρατία και τη θεοκρατία, από τη μόλις συγκαλυμμένη μαζική χρήση σκλάβων, σε αυτούς του μη τόπους της κατανάλωσης και του υπερατομικισμού: εδώ είναι ο χώρος τράνζιτο από και προς τον Παγκόσμιο Νότο, μια βιτρίνα παραγωγής φθόνου.
ΜΗ ΤΟΠΟΙ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ
Τώρα η βιτρίνα, με βομβαρδισμένες τις υποδομές της, απειλείται να να λάβει την όψη των μη τόπων του Νότου, όπως έγιναν ή είναι ήδη, η Λιβύη, η Συρία, το Ιράκ, υποσαχάριες χώρες με άσβεστες συγκρούσεις. Στους κολασμένους μη τόπους του Νότου, υπάρχουν επίσης ζώνες διέλευσης και προσωρινά καταλύματα, αλλά δεν είναι αεροδρόμια-hub και ξενοδοχεία πολυτελείας, είναι οι κινδυνώδεις δρόμοι των προσφύγων και οι προσφυγικοί καταυλισμοί, τα σαπιοκάραβα, τα camps, τα σκλαβοπάζαρα της Αφρικής, οι απέραντες παραγκουπόλεις, οι μιλίτσιες μισθοφόρων, οι ζώνες των εμφυλίων συγκρούσεων, είναι οι Σομαλιλάνδες.
Ο τρόμος των εγκλωβισμένων residents των εμιράτων, των μη τόπων, που θα πετάξουν σύντομα στους τόπους τους, ας παραβληθεί όμως με τον πόνο των βομβαρδισμένων, λ.χ. στο Ιράν, στη Γάζα, στη Συρία, στο Ιράκ, των ανθρώπων με ρίζες και κλαδιά στους τόπους τους, που βρίσκονται χωρίς σπίτια, χωρίς σχολεία, χωρίς υδραγωγεία, εκτοπισμένοι, ξεριζωμένοι.
Στα ερείπια που καπνίζουν από τα χειρουργικά πυραυλικά πλήγματα δεν βρίσκονται μόνο οι αποκεφαλισμένοι ηγέτες, θρησκευτικοί και στρατιωτικοί, βρίσκονται οι απαρχές μιας ανθρωπιστικής καταστροφής, ενός ιστορικού αφανισμού, είναι μαύρες οπές: διαμελισμού, εμφυλίων, προσφυγιάς, λεηλασιών.
Στα ερείπια των μη τόπων των εμιράτων ανεμίζουν ακόμη οι σημαίες της ματαιοδοξίας, στα ερείπια των τόπων του Νότου υψώνονται τα φλάμπουρα των βομβαρδιστών της αυτοκρατορίας, των νέων σταυροφόρων: κι αν δεν μπορείς να κατακτήσεις το έδαφος και τους πόρους του, τουλάχιστον κατάστρεψε ολοσχερώς τους ανθρώπους.
Εν ευθέτω χρόνω, θα γίνει μοιρασιά της λείας.
