Στη σημερινή συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων για τη Συμφωνία Ελλάδας–Τουρκίας στον τομέα της ΕΕΚ, ξεκαθάρισα ότι οι διεθνείς συνεργασίες μπορούν να είναι θετικές – αλλά μόνο όταν εντάσσονται σε σαφή εθνική στρατηγική.
Η πραγματικότητα στις δημόσιες δομές Επαγγελματικής Εκπαίδευσης δείχνει ελλείψεις, υποχρηματοδότηση και επισφάλεια για τους εκπαιδευτές. Χωρίς ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος, οι διακρατικές συμφωνίες μένουν γενικές διακηρύξεις.
Υπενθύμισα ότι την περίοδο 2015-2019 έγιναν σημαντικά βήματα: αναβάθμιση των ΕΠΑΛ, θεσμοθέτηση της μεταλυκειακής μαθητείας με σαφές πλαίσιο δικαιωμάτων, ενίσχυση της διασφάλισης ποιότητας. Αυτές οι κατευθύνσεις πρέπει να ενισχυθούν, όχι να αποδυναμωθούν.
Χρειαζόμαστε:
Ισχυρό δημόσιο σύστημα ΕΕΚ Ποιότητα και πιστοποίηση με διαφάνεια Μαθητεία με πλήρη εργασιακά δικαιώματα Λογοδοσία και ετήσια αποτίμηση
