Ήρθε σήμερα ο κύριος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο κύριος Χατζηδάκης, ως αντ’ αυτού. Δυστυχώς, χρησιμοποίησε και εκφράσεις οι οποίες δεν θα έπρεπε να ακούγονται στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν είναι δυνατόν, κύριε Χατζηδάκη, να μιλάτε για «ορό της αλήθειας» στους Έλληνες Βουλευτές. Και δεν είναι δυνατόν να επικαλείστε συνέχεια την αλήθεια εσείς.
Ποιος; Η κυβέρνηση των Τεμπών, η κυβέρνηση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η κυβέρνηση των υποκλοπών. Και να μας μιλάτε για αλήθεια! Και διαστρεβλώνετε την πραγματικότητα για μια ακόμη φορά.
Μιλήσατε για την ευλογιά, για παράδειγμα. Μιλήσατε πάλι για ψεκασμένους. Μιλήσατε για μια πραγματικότητα η οποία δεν ισχύει, την ώρα που η ίδια η κυβέρνησή σας, έναν χρόνο πριν – ενώ το γνώριζε – δεν έκανε απολύτως τίποτα.
Και επικαλείστε την επιστολή του Επιτρόπου. Ο οποίος τι σας λέει; Ότι ναι, δεν υπάρχουν εγκεκριμένα εμβόλια. Τι έχει πει όμως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Ποια είναι η συνήθης πρακτική σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης; Ότι υπάρχει δυνατότητα, όπως συμβαίνει και με τα φάρμακα για τους ανθρώπους, να αξιοποιηθούν φαρμακευτικές δυνατότητες, τα λεγόμενα off-label, ακριβώς για να αντιμετωπιστεί μια έκτακτη ανάγκη.
Πηγαίνετε να μιλήσετε για ψεκασμένους στους κτηνοτρόφους της Ξάνθης και στους κτηνοτρόφους της Ροδόπης, που έχουν χάσει το βιός τους τελείως. Που πήγα εγώ και τους συνάντησα. Εκεί να πάτε να τους μιλήσετε για ψεκασμένους.
Η κυβέρνηση δεν συζήτησε λύσεις, δεν αναζήτησε ουσιαστικές λύσεις, γιατί η κυβέρνηση πολύ απλά θέλει λιγότερους αγρότες, θέλει περισσότερα εισαγόμενα προϊόντα, θέλει φθηνότερη ανάπτυξη. Αυτός είναι ο καταμερισμός της χώρας μας βάσει του σχεδιασμού τον οποίο υπηρετεί και η κυβέρνηση.
Αυτός είναι ο σχεδιασμός και η συζήτηση περί δημοσιονομικού χώρου, που πολύ συχνά ακούμε από κυβερνητικά χείλη, είναι μια συζήτηση παραπλανητική. Γιατί η αλήθεια είναι ότι η αγροτική παραγωγή δεν χωρά στο μοντέλο αυτής της κυβέρνησης. Και το μήνυμα που εκπέμπει η κυβέρνηση είναι πάρα πολύ σαφές.
Τι λέει στους αγρότες; Αφήστε τα χωράφια και γίνετε σερβιτόροι. Αφήστε την αγροτική γη να γίνει βορά στο real estate. Αυτό λέει η κυβέρνηση ουσιαστικά στους Έλληνες αγρότες, γιατί στην πράξη θέλει να καταργήσει τον «κατά κύριο επάγγελμα αγρότη».
Και για να το πετύχει αυτό προσπαθεί, για μια ακόμη φορά, όπως έχει γίνει πολλές φορές και στο παρελθόν, να ενεργοποιήσει και το λεγόμενο κοινωνικό αυτοματισμό. Μόνο που αυτή τη φορά δεν το πέτυχε.
Δεν το πέτυχε η κυβέρνηση γιατί, πολύ σωστά και ορθά, η κοινωνία αναγνωρίζει ότι το πρόβλημα των αγροτών και ο κίνδυνος με αφανισμό που απειλεί τους αγρότες είναι ένα πρόβλημα και ένας κίνδυνος για ολόκληρη την κοινωνία, για όλες και για όλους μας. Και γιατί οι πολίτες έμαθαν πολύ καλά πια ποιο είναι το αγροτικό μοντέλο της κυβέρνησης.
Είναι το μοντέλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που όχι, κύριε Χατζηδάκη, δεν είναι ένα διαχρονικό σκάνδαλο. Να το ξαναπούμε λοιπόν για πολλοστή φορά: δεν μπορείτε να διαχέετε έτσι τις ευθύνες στους πάντες. Στη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας οι δικοί σας υπουργοί είναι αυτοί οι οποίοι φιγουράρουν, όπως γνωρίζετε πολύ καλά.
Και αντί να λογοδοτήσετε γι’ αυτό, προσπαθείτε να αντιστρέψετε τους όρους της συζήτησης. Για όλα φταίνε οι αγρότες, για όλα φταίνε οι συντεχνίες, για όλα φταίνε κάποιες κοινωνικές μειοψηφίες. Αυτό λέει η κυβέρνηση.
Η κοινωνία όμως γνωρίζει. Η κοινωνία όμως γνωρίζει ποιος φταίει για τους φτωχούς αγρότες, για τα ακριβά είδη διατροφής, για το κατεστραμμένο περιβάλλον, για την ερήμωση της υπαίθρου.
Συμφωνία Mercosur. Άνοιγμα της αγοράς σε μαζικές εισαγωγές, περαιτέρω συμπίεση στις τιμές παραγωγού, μεγαλύτερη εξάρτηση της χώρας από τρόφιμα που δεν παράγονται εδώ.
Η βιωσιμότητα όμως της ελληνικής υπαίθρου, αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν μπορεί να εξαρτάται από τη βιωσιμότητα των γερμανικών πολυεθνικών. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Γιατί αυτό που συμβαίνει και με τη Mercosur είναι η άκριτη ευθυγράμμιση με τα γερμανικά βιομηχανικά συμφέροντα και με την ελληνική παραγωγή να αποδυναμώνεται.
Οι κερδισμένοι από αυτές τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου είναι συγκεκριμένοι κλάδοι και συγκεκριμένες βιομηχανίες: βαριά βιομηχανία, αυτοκίνητα, φάρμακα, χημικά. Ακριβώς είναι οι τομείς οι οποίοι πιέζονται από τους δασμούς Τραμπ και αναζητούν νέες διεξόδους, νέες αγορές.
Και ο αγροτικός τομέας καλείται, όπως μας λέει η κυβέρνηση, να προσαρμοστεί. Μπορεί να γίνει αυτή η προσαρμογή χωρίς κατάρρευση των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων; Προφανώς και όχι. Δεν μπορεί να γίνει αυτή η προσαρμογή.
Γιατί όταν έχεις υψηλό κόστος παραγωγής, όταν έχεις χαμηλή διαπραγματευτική ισχύ, όταν έχεις εξάρτηση από εισαγόμενες εισροές, δεν μπορείς να αντέξεις τον ανταγωνισμό απέναντι σε βιομηχανοποιημένες παραγωγές, οι οποίες είναι αχανείς για τα ελληνικά δεδομένα και οι οποίες λειτουργούν με πολύ χαλαρότερους ρυθμιστικούς κανόνες από τους δικούς μας.
Και τι έκανε λοιπόν η κυβέρνηση; Και οφείλει να απαντήσει η κυβέρνηση. Διαπραγματεύτηκε τελικά για τη Mercosur, όπως είχαμε ρωτήσει και τον Υπουργό εδώ και μήνες, τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης; Έθεσε όρους, έχτισε συμμαχίες, όπως έκαναν άλλες χώρες; Όχι. Τίποτα από αυτά δεν έκανε η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η Mercosur δεν είναι συμφωνία για φθηνό φαγητό· είναι συμφωνία για φθηνότερη παραγωγή αλλού και για ακριβότερη εξάρτηση εδώ. Αυτό είναι η συμφωνία της Mercosur.
Και σήμερα ποια εξέλιξη είχαμε; Ότι, με πρωτοβουλία της Αριστεράς, υπήρξε ψήφισμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο αναπέμπει τη συμφωνία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να αποφανθεί αν είναι συμβατή με τις ευρωπαϊκές συνθήκες.
Δεν απάντησε ο Υπουργός στο ερώτημα το οποίο ήδη τέθηκε: τι ψήφισαν τελικά οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας; Τι ψήφισαν οι Ευρωβουλευτές του κυβερνητικού κόμματος;
Ψήφισαν κατά οι Ευρωβουλευτές σας στο να αποφανθεί το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά πόσο είναι συμβατή αυτή η συμφωνία με τις ευρωπαϊκές συνθήκες; Ναι ή όχι; Να απαντήσετε υπεύθυνα και θεσμικά.
Πού είναι η διαβούλευση, κύριε Χατζηδάκη, για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028–2034; Πού είναι η διαβούλευση για τη νέα ΚΑΠ, για την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, άκουσα πριν τον Υπουργό να μας λέει ότι πρέπει να είμαστε σοβαροί;
Ναι, να είμαστε βεβαίως σοβαροί για τη νέα ΚΑΠ, στην οποία μειώνονται περισσότερο από 100 δισεκατομμύρια οι πόροι πανευρωπαϊκά και η χώρα μας θα πάθει μεγάλη ζημιά από τη νέα ΚΑΠ, για να ωφεληθεί η πολεμική βιομηχανία. Αυτή είναι η σοβαρότητα; Να συναινέσουμε, λοιπόν, στη διάλυση της ΚΑΠ;
Λυπάμαι, λοιπόν, λυπάμαι, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει συναίνεση και δεν μπορεί να υπάρχει συνδιαμόρφωση με μια κυβέρνηση η οποία κινείται με τέτοια υποκρισία, με έναν τέτοιο εμπαιγμό: με την κυβέρνηση των Τεμπών, με την κυβέρνηση του ΟΠΕΚΕΠΕ, με την κυβέρνηση των υποκλοπών. Δεν μπορούμε να σας έχουμε την παραμικρή εμπιστοσύνη.
Ο Αλέξης Χαρίτσης στην Βουλή για την σύσταση Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον πρωτογενή τομέα
