1. Μια τέτοια σκληρή, πολιτική μάχη δεν μπορεί να δοθεί, και μάλιστα να κερδηθεί, χωρίς “καπετάνιος και πλήρωμα ” να πιστεύουν βαθιά στο δίκαιο της. Χωρίς ιδεολογικές και πολιτικές αποσκευές γαλβανισμένες επί πολλά χρόνια και αποτυπωμένες σε όλες τις προγραμματικές θέσεις της “δικής μας” Αριστεράς. Οι ομιλίες μας στη Βουλή (από τη δική μου ως εισηγήτριας μέχρι των περισσότερων συντρόφων και συντροφισσών, του Κοτζιά και κυρίως του ίδιου του Τσίπρα) αποδεικνύουν για πάντα ότι τη μάχη την αντέξαμε και την κερδίσαμε γιατί την είχαμε ιδεολογικά και πολιτικά εμπεδώσει χρόνια πριν. Ήταν οι θέσεις της Αριστεράς για το εθνικό θέμα εναντίον του εθνικισμού της Δεξιάς για το ίδιο θέμα.
2. Ο κ. Μητσοτάκης -ως “καπετάνιος μαζί με το πλήρωμά του”- αυτή τη σκληρή πολιτική και ιδεολογική μάχη την έδωσε με τις ιδεολογικές και πολιτικές αποσκευές της Δεξιάς, της πιο αναχρονιστικής Δεξιάς. Εκτός από τον απίστευτο εθνικιστικό παροξυσμό (εθνικοί προδότες, μειοδότες, κλπ), επιστρατεύτηκε μια παλιά αποσκευή της Δεξιάς εναντίον της Αριστεράς: το ξεπούλημα της πατρίδας, η “ανταλλαγή ” της πατρίδας με κάτι που βολεύει την Αριστερά. Ο “κεντρώος ” κ. Μητσοτάκης λοιπόν ανέτρεξε στα κιτάπια της εθνικοφροσύνης, και από εκεί ανέσυρε την “ανταλλαγή “, τη “συναλλαγή “, το “ξεπούλημα” τελικά. “Ανταλλάξατε τη Μακεδονία μας με τις συντάξεις “. Ανέσυρε λοιπόν το πιο δηλητηριώδες, διαχρονικά όπλο της Δεξιάς, μόνο που εκσυγχρόνισε το αντίτιμο της:συναλλαγής “, οι συντάξεις.
3. Προς τούτο επικαλέστηκε-όπως πάντα η εθνικόφρων παράταξη- αδιάσειστα στοιχεία. Θυμηθείτε λίγο τα “στοιχεία της προδοσίας των Αριστερών” στα δικαστήρια της εθνικοφροσύνης. Τα στοιχεία τα ανέσυρε -έτσι είπε- από το βιβλίο των κυριών Βαρβιτσιώτη-Δενδρινού. Δεν υπήρξε διάψευση από τις συγγραφείς. Από το επίμαχο απόσπασμα του βιβλίου (φωτογραφίες έχω δει, δεν έχω διαβάσει το βιβλίο) δεν προκύπτει φυσικά κανένα ξεπούλημα. Ωστόσο, οι Πρέσπες φαίνεται σαν να ήταν προϊόν “πίεσης των ξένων ” στον Τσίπρα. Σαν δηλαδή ο Τσίπρας και η Αριστερά να υπέκυψαν στην ξενική πίεση, ενώ η υπερήφανη Δεξιά να μην σηκώνει τέτοια από ξένους. Δεν ξέρω τι είπε ο “ξένος “. Ξέρω μετά βεβαιότητας ότι και εγώ και όλοι μας μέσα στη Βουλή υπερασπιστήκαμε αυτό που υπερασπιζόμασταν επί τρεις δεκαετίες για το Μακεδονικό.
4. Για να τελειώνουμε. Εμείς, και οι :πιο κάτω ” εκείνου του καραβιού “, δώσαμε με την ψυχή και το μυαλό μας εκείνη τη μάχη. Ξέραμε γιατί τη δίναμε, με ποιες αποσκευές τη δίναμε και με πόσο έντιμο τρόπο τη δίναμε. “Καπετάνιος και πλήρωμα ” είμαστε υπερήφανοι που τα καταφέραμε. Και δεν ήταν εύκολο, καθόλου εύκολο. Μόνο που ήμασταν επί χρόνια μπαρουτοκαπνισμένοι στην Αριστερά. Κι αυτό η Δεξιά δεν το υπολόγισε. Νόμισε ότι θα μας εκφόβιζε. Και απέτυχε παταγωδώς.
Υ. Γ. Μια κρίσιμη λεπτομέρεια. Η επί 30 χρόνια θέση της Αριστεράς για το Μακεδονικό έγινε “εθνική θέση ” της χώρας, και της Δεξιάς. Μόνο που για τη Δεξιά τα “εθνικά θέματα ” παίζουν ανάλογα με τα εκλογικά της συμφέροντα και, κυρίως, η Δεξιά δεν μπορεί να επιλύσει κανένα τέτοιο ζήτημα. Η ιδεολογία της είναι βαθιά εθνικιστική.
