Το 2015 είχε συναφθεί συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ (Ομπάμα) και το Ιράν, μαζί με Γαλλία, Γερμανία, ΕΕ, κλπ, για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έμπαινε υπό διεθνή έλεγχο ενώ σταματούσαν οι κυρώσεις εναντίον της χώρας αυτής. Μια μικρή ανάσα Ειρήνης ήταν εκείνη η Συμφωνία, για τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή.
Σε αυτή τη Συμφωνία αντίθετο ήταν το Ισραήλ. Το 2018 λοιπόν ο Τραμπ απέσυρε τις ΗΠΑ από τη Συμφωνία με διάφορα προσχήματα, κυρίως όμως επειδή δεν την ήθελε το Ισραήλ. Το τελευταίο θέλει μαζί με τις ΗΠΑ να κάνει κουμάντο στη Μέση Ανατολή.
Σήμερα οι δύο φίλοι-Τραμπ, Νετανιάχου- παραβιάζοντας τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, παραβιάζοντας τους κανόνες της διπλωματίας (σε καλό δρόμο οι διαπραγματεύσεις σύμφωνα με τον ΥΠΕΞ του Ομάν), ξεκίνησαν “προληπτική ” επίθεση στο Ιράν.
Η σπίθα στη Μέση Ανατολή άναψε με απρόβλεπτες συνέπειες. Δεν θα συζητήσω τώρα την αποικιοκρατική λογική Τραμπ για ανατροπή του καθεστώτος του Ιράν που, εκτός όλων των άλλων, το μόνο που θα κάνει είναι να ανοίξει ακόμα μια πληγή στο βαριά πληγωμένο σώμα της Μέσης Ανατολής. Ας αναλογιστούμε μόνο τι θα σημαίνει ένας πόλεμος για την ευρύτερη περιοχή.
Σε ό,τι μας αφορά: άμεση απεμπλοκή της Ελλάδας από τα σχέδια ΗΠΑ-Ισραήλ. Η κυβέρνηση έχει ιστορική ευθύνη για την αλόγιστη σύνδεση της “ασφάλειας ” της χώρας με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου.
Δεν μας προστατεύει από καμιά “υπαρξιακή απειλή ” . Μας θέτει στο μάτι του κυκλώνα μιας μεγάλης απειλής.
Ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα τώρα.
