H δημοσιοποίηση των φωτογραφιών από την εκτέλεση 200 Ελλήνων στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 είναι πραγματικά συγκλονιστική.
Πρόκειται για υλικό που για πρώτη φορά μετά από 82 ολόκληρα χρόνια βλέπει το φως της δημοσιότητας και αποτελεί μία ακόμη απόδειξη των θηριωδιών που διέπραξαν οι ναζί στη χώρα μας. Το κρίσιμο αυτή τη στιγμή είναι αυτές οι φωτογραφίες να περιέλθουν στην κυριότητα του ελληνικού κράτους, γιατί αποτελούν περιουσία του ελληνικού λαού.
Χθες το μεσημέρι επικοινώνησα με την υπουργό Πολιτισμού, την κυρία Μενδώνη. Είχαμε μια συνομιλία στην οποία με διαβεβαίωσε ότι θα ενεργοποιήσει τις υπηρεσίες του υπουργείου για να διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να παρέμβει σε αυτή τη δημοπρασία, έτσι ώστε να μην χαθούν αυτές οι φωτογραφίες και να μην τις πάρει κάποιος ιδιώτης και μπουν σε μια ιδιωτική συλλογή στην οποία δεν θα έχουμε πρόσβαση.
Πρέπει η δημοκρατία μας για να είναι μια δημοκρατία ουσιαστική, να είναι μια δημοκρατία βαθιά. Πρέπει η δημοκρατία μας ακριβώς να αξιοποιήσει αυτά τα πειστήρια, αυτές τις φωτογραφίες, ως στοιχεία της συλλογικής, εθνικής ιστορικής μας μνήμης. Και να αξιοποιηθούν αυτά και στα εκπαιδευτικά εγχειρίδια, στα σχολικά βιβλία.
Πρέπει επιτέλους και η πόλη της Αθήνας να αποκτήσει επιτέλους ένα μουσείο για την Εθνική Αντίσταση. Δεν είναι δυνατόν στην Αθήνα να μην υπάρχει ένα μουσείο για την Εθνική Αντίσταση, στο οποία θα μπορούν να δουν αυτά τα πειστήρια, τα οποία αποδεικνύουν ακριβώς τις τρομακτικές φρικαλεότητες που προκάλεσε ο ναζισμός στη χώρα μας.
Θεωρώ ότι πρέπει πάντα να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας. Η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο Πρόεδρο καλώς έγινε. Πάντα είναι καλό να υπάρχουν συναντήσεις, καθώς έτσι μόνο υπηρετείται η σταθερότητα στην περιοχή μας και μειώνεται ο κίνδυνος κλιμάκωσης.
Η στρατηγική των μικρών βημάτων είναι καλοδεχούμενη, αλλά δεν φτάνει. Είναι καλά τα ήρεμα νερά. Εμείς είμαστε υπέρ των ήρεμων νερών. Δεν το υποτιμώ καθόλου, αλλά το θέμα είναι τα νερά αυτά να μην γίνουν στάσιμα. Δεν αρκεί απλώς και μόνο να πετάμε το τενεκεδάκι πιο κάτω, πιο κάτω. Πρέπει να συζητούνται τα δύσκολα.
Το μείζον ζήτημα είναι η εφαρμογή του Συντάγματος: Το ζήτημα αυτή τη στιγμή, δεν είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος, είναι η τήρηση και ο σεβασμός του.
Το ισχύον Σύνταγμα και το ισχύον άρθρο 86 πώς εμπόδισε τον κ. Μητσοτάκη να προχωρήσει στη διερεύνηση των ποινικών ευθυνών των υπουργών του; Των κ.κ. Τριαντόπουλου, Καραμανλή, Βορίδη, και Αυγενάκη. Ποιος εμπόδισε τον κ. Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία να προχωρήσουν σε πραγματική διερεύνηση αυτών των ευθυνών; Τους εμπόδισε το άρθρο 86; Όχι.
Η στάση του ΠΑΣΟΚ να μη στηρίξει προτάσεις της ΝΔ στην τρέχουσα Βουλή είναι μια σωστή θέση.
Η υπόθεση Παναγόπουλου βρίσκεται υπό τον έλεγχο και τη διερεύνηση της δικαιοσύνης. Η Κομισιόν είπε ότι τα προγράμματα αυτά δεν διασφαλίζουν τον ανταγωνισμό, δηλαδή ουσιαστικά είπε ότι δημιουργούνται καρτέλ και ζήτησε από την κυβέρνηση να τα αναθεωρήσει. Και τι έκανε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας; Είπε “θα τα πάρω εγώ και θα τα χρηματοδοτήσω από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή από τα λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου”.
Δεν είναι απλώς και μόνο ένα σκάνδαλο Παναγόπουλου αλλά αφορά και κυβερνητικές ευθύνες, ενώ τίθεται ζήτημα δεοντολογίας σχετικά με τη λεγόμενη «Κοινωνική συμφωνία» του Υπουργείου Εργασίας. Η υπόθεση δείχνει πού καταντάει το συνδικαλιστικό κίνημα όταν έχει στην ηγεσία του ηγεσίες κυβερνητικού και κρατικού συνδικαλισμού. Είναι αναγκαία η ριζική αλλαγή και εξυγίανσή του, ώστε να εκλέγονται εκπρόσωποι που θα εκπροσωπούν πραγματικά και αυθεντικά τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Το αίτημα για συνεργασία και συνένωση δυνάμεων είναι ένα γνήσιο λαϊκό αίτημα. Αυτό μπορεί να γίνει πράξη μόνο μέσα από ουσιαστική, ειλικρινή συζήτηση για μια προγραμματική βάση. Τέτοιες πρωτοβουλίες όπως η συζήτηση που έγινε στη Μυτιλήνη στο πλαίσιο ημερίδας για τη νησιωτικότητα, χρειαζόμαστε, έτσι ώστε η συζήτηση περί συνεργασιών να λάβει ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο.
Θέλουμε πολιτική αλλαγή, αλλά θέλουμε ταυτόχρονα και αλλαγή πολιτικής.
Ο Αλέξης Χαρίτσης στον ρ/στ Real Fm 97.8 και στον δημοσιογράφο Ν. Χατζηνικολάου
