Στη συνέντευξή της στο Open η Μαρία Καρυστιανού δήλωσε ότι η ίδια ως παιδίατρος είναι διχασμένη ανάμεσα στα δικαιώματα της γυναίκας και τα «δικαιώματα του εμβρύου». Ανέφερε ακόμα ότι οι αμβλώσεις «είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης, ας αποφασίσει η κοινωνία τι θέλει να γίνει». Τέσσερις παρατηρήσεις:
1. Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη τοποθέτηση. Για πρώτη φορά μετά το 1986, τίθεται ζήτημα νομιμότητας των αμβλώσεων. Τίθεται δηλαδή υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα των γυναικών στην επιλογή.
2. Πρόκειται για μια τοποθέτηση που στρέφεται εναντίον θεμελιωδών δικαιωμάτων των γυναικών, όπως αυτά της αυτοδιάθεσης του σώματός τους και της υγείας τους.
3. Ταυτόχρονα, πρόκειται για μια τοποθέτηση που στρέφεται εναντίον των ελευθεριών όλης της κοινωνίας. Όχι μόνο γιατί επιχειρεί να θέσει ακραίες θρησκευτικές αντιλήψεις ως κριτήρια της νομοθέτησης, αλλά και γιατί μπορεί να μας οδηγήσει στις εφιαλτικές καταστάσεις που συνέβαιναν πριν τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων, τότε που οι γυναίκες πέθαναν κατά τη διάρκεια παράνομων αμβλώσεων και ζωές καταστρέφονταν από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες.
4. Τέλος, είναι περιττό να πούμε ότι η τοποθέτηση Καρυστιανού στηρίζεται σε ψευτοεπιστημονικά δήθεν επιχειρημάτων περί «δικαιωμάτων του εμβρύου», λες και το έμβρυο έχει συνείδηση και αυτόνομη ύπαρξη για να μπορεί αν μπει στην ίδια ζυγαριά με τα δικαιώματα της γυναίκας.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν είπε τίποτα διαφορετικό από όσα λέει σε όλο τον κόσμο η θρησκόληπτη Ακροδεξιά.
