Brexit

10
10

Μια σειρά από ατυχή γεγονότα…

Το χειρότερο για τους επιγόνους της Θάτσερ: η κοινή γνώμη έχει πια αρνητική γνώμη για τον καπιταλισμό κρίνοντας ότι προάγει την «απληστία», τον «εγωισμό» και τη διαφθορά. Ο σοσιαλισμός αποδεικνύεται σαφώς δημοφιλέστερος. Το βασικό συμπέρασμα από την έρευνα είναι ότι η ελεύθερη αγορά δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολλών στα μάτια της κοινωνίας. Κάτι που μάλλον εξηγεί την εικόνα αδράνειας και αμηχανίας που παρουσιάζουν σήμερα οι άλλοτε πρωτοπόροι του νεοφιλελευθερισμού.
16
09

Από τον Ερρίκο τον VIII, στις αντιφάσεις του Brexit

Πολιτικά, η κατάσταση αλλάζει για τους Εργατικούς. Ο κοινοβουλευτικός τους εκπρόσωπος δήλωσε όχι μόνο ότι θα καταψηφιστεί το νομοσχέδιο για την κατάργηση του ευρωπαϊκού δικαίου, αλλά και ότι οι Εργατικοί υποστηρίζουν μια αποχώρηση που θα έχει ως πρωταρχικό μέλημα τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Αποβλέπουν, δηλαδή, σε ένα «Brexit με πλήρη πρόσβαση, χωρίς δασμούς στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά». Ήδη πριν μερικές εβδομάδες, στο τέλος του Αυγούστου, η αλλαγή της γραμμής των Εργατικών καταγράφθηκε ως «δραματική», όταν ο σκιώδης γραμματέας για το Brexit, Keir Starmer, έθεσε έμμεσα αλλά αποφασιστικά, για πρώτη φορά, το Εργατικό κόμμα υπέρ του ήπιου (soft) Brexit. Ανακοίνωσε ότι το κόμμα θα υποστηρίξει την πλήρη συμμετοχή στην ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση κατά τη διάρκεια μιας μακράς «μεταβατικής περιόδου», που πιστεύει ότι θα μπορούσε να διαρκέσει από δύο έως τέσσερα χρόνια. Μια ενωτική για τους Εργατικούς γραμμή που δίνει περιθώρια για εσωκομματικές διαβουλεύσεις, τόσο σε όσους έχουν τεθεί υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, όσο και αυτών που ναι μεν θέλουν την αποχώρηση, αλλά με λιγότερο καταστροφικές ( και ανεξέλεγκτες) συνέπειες από αυτές που προδιαγράφονται από τη ρητορική της Μέι. Ακόμα και όσοι υποστηρίζουν μια σκληρή «αριστερή» αποχώρηση, και δεν είναι μικρή η επιρροή τους στην ηγεσία, διαβλέπουν πως αυτή η στροφή μπορεί να φέρει σύντομα τους Εργατικούς στην εξουσία και να χαράξει μια ξεκάθαρη αντιπολίτευση. Από εκεί και πέρα όλα παίζονται…
06
04

Άλαν Τζόνσον: Τρομακτικό το ανθρώπινο κόστος από τα Μνημόνια στην Ελλάδα

"Οι «αυταρχικές» υπερεθνικές εξουσίες της ΕΕ σε συνδυασμό με την αχαλίνωτη πρόταξη του συμφέροντος της αγοράς έναντι της πραγματικής ευημερίας των λαών, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Ελλάδας, συντελούν στην αύξηση φυγόκεντρων φαινομένων, αλλά και νοσηρών αντιλήψεων για το μέλλον της ηπείρου"
04
10

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Επιστρέφουμε στα μικρά, φυλετικά κράτη

Με την ευγενική χορηγία της παγκοσμιοποίησης και το συνεπακόλουθο διαχωρισμό ισχύος και πολιτικής, τα κράτη, όντως, μετατρέπονται σε όχι κάτι περισσότερο από μεγάλες γειτονιές, που περιορίζονται στο εσωτερικό αμυδρά καθορισμένων, διαπερατών και αναποτελεσματικά φρουρούμενων συνόρων. Παράλληλα, οι γειτονιές του παλιού καλού καιρού, που κάποτε αναμένονταν να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα «ενδιάμεσα σώματα» στη λήθη της ιστορίας, αγωνίζονται να αναλάβουν το ρόλο των «μικρών κρατών», προσπαθώντας να επωφεληθούν τα μέγιστα από τα απομεινάρια των οιονεί τοπικών πολιτικών και του απαράγραπτου και μονοπωλιακού δικαιώματος του κράτους, που κάποτε φυλασσόταν ως κόρη οφθαλμού, να διαχωρίζει «εμάς» από «αυτούς» (και το αντίστροφο φυσικά). Η φράση «εμπρός προς τα μικρά κράτη» συνοψίζεται στη φράση «πίσω στις φυλές».
14
08

Αν δεν επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο του πλούτου θα καταστραφούμε ως είδος

Ο Βρετανός Στίβεν Χόκινγκ μέσα από το άρθρο του, το οποίο έγραψε με αφορμή το Brexit, προτείνει μια νέα αφήγηση, καλεί σε αλλαγή των θεμελιωδών παραδοχών σχετικά με τον πλούτο, την ιδιοκτησία, το «“δικό μου” και “δικό σου”», μακριά από τον «στενόμυαλο ορισμό του πλούτου και από την αποτυχία μας να τον κατανέμουμε πιο δίκαια, τόσο στο εθνικό επίπεδο, όσο και πέραν των εθνικών συνόρων». «Αν δεν συμβεί αυτό δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για τη μακροπρόθεσμη προοπτική του είδους μας […] Πρέπει να μάθουμε να τον μοιραζόμαστε με περισσότερη δικαιοσύνη. Αν το κάνουμε αυτό, τότε δεν υπάρχει κανένα όριο σε εκείνα που οι άνθρωποι μπορούν να επιτύχουν από κοινού».
04
08

Ντέιβιντ Χάρβεϊ: Οι επαναστατικές αλλαγές δεν γίνονται σε μια νύχτα

Οι επαναστατικές αλλαγές δεν γίνονται σε μια νύχτα, αλλά όταν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν ότι είναι εφικτός ένας άλλος κόσμος και παλεύουν για αυτόν. Αν πάτε σήμερα στην Κίνα θα δείτε τι συνέβη στον επαναστατικό μετασχηματισμό. Πολλοί είναι αισιόδοξοι με την ιδέα ότι μπορεί να αλλάξει ο κόσμος, και ότι αυτό μπορεί να γίνει πολύ γρήγορα. Από την άλλη πλευρά, είμαι αρκετά μεγάλος για να θυμάμαι τον κόσμο πριν το νεοφιλελευθερισμό, για να σας βεβαιώσω ότι αυτός ήταν ένας πολύ διαφορετικός κόσμος, για τις κοινωνικές σχέσεις που υπήρχαν, για τα θεσμικά όργανα που οι άνθρωποι εμπιστεύονταν ή όχι. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του κόσμου τέλειωσε. Υπήρξε μια επανάσταση, ή μάλλον μια αντεπανάσταση, που μας απομάκρυνε από μια κοινωνική πολιτική και οδήγησε σε αυτήν την πολιτική της λιτότητας.
16
07

Στη σκιά του Brexit

Το Brexit μετέφερε και πάλι μεμιάς την ΕΕ σε κατάσταση κρίσης. Την χτυπά, δε, τόσο σκληρά, επειδή η επονομαζόμενη ευρωκρίση δεν ξεπεράστηκε μέχρι σήμερα με βιώσιμο τρόπο. Ένα από τα βασικά αίτια γι’ αυτό, είναι ότι δεν αντιμετωπίστηκαν τα μεγάλα γερμανικά πλεονάσματα. Το αντίθετο· η Γερμανία προχωράει από το ένα πλεονασματικό ρεκόρ στο επόμενο. Η, από την έναρξη της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, εύθραυστη οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη, απειλείται και πάλι με κατάρρευση.
10
07

Η στιγμή της απόρριψης

Περάσαμε ήδη το κατώφλι της διαδικασίας αποσύνθεσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, όχι εξαιτίας του βρετανικού δημοψηφίσματος, αλλά λόγω των όσων αποκαλύπτει, σε ό,τι αφορά τις τάσεις πόλωσης του ευρωπαϊκού συνόλου και της πολιτικής κρίσης του, που είναι και κρίση ηθική. Όχι μόνο, όπως έχω γράψει, βρισκόμαστε στο στάδιο της «μεσοβασιλείας», αλλά παριστάμεθα μάρτυρες μιας διαδικασίας απόρριψης που, για την ώρα, δεν έχει υπόσταση ως προς τη σύστασή της.
09
07

Κατασκευές που Καταρρέουν: Σκέψεις για τη Βρετανική Έξοδο

Θα καταλάβει η γερμανική πολιτική τάξη ότι ίσως έχει επιταχύνει καθοριστικά την κατάρρευση της βρυξελλιώτικης παραμυθοχώρας; Η βρετανική κοινή γνώμη παρακολούθησε με κατάπληξη και τρόμο την κυβέρνηση Μέρκελ/Γκάμπριελ να χρησιμοποιεί την «Ευρώπη» τους για να καταστρέψει την οικονομία της Ελλάδας και να ταπεινώσει τη χώρα, σώζοντας τις γερμανικές και τις γαλλικές τράπεζες στο όνομα της διάσωσης της Ελλάδας και της «ευρωπαϊκής ιδέας».
07
07

Brexit: και τώρα, τι;

Η αναγγελία του αποτελέσματος του βρετανικού δημοψηφίσματος σηματοδότησε την κορύφωση της θερινής συνόδου της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Κορύφωση που αντιμετωπίστηκε, ωστόσο, με ένα έκδηλο «μούδιασμα» από πολλούς, μολονότι για άλλους θεωρήθηκε το «τράνταγμα» που είχε ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ενωση -και ευρύτερα η Ευρώπη- για να αφυπνιστεί από τον βαθύ λήθαργο, στον οποίο φαίνεται πως έχει πέσει εδώ και αρκετά χρόνια.