Αναδημοσιεύσεις

11
09

Όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε για το Πλυντήριο του Αζερμπαϊτζάν – Πώς δούλευε το δίκτυο, ποιοι επωφελούνταν και πώς αποκαλύφθηκε;

'Eνας μηχανισμός που είχε ως σκοπό να αγοράζει επιρροή, να πληρώνει λομπίστες, απολογητές – υποστηρικτές των πολιτικών του Αζερμπαϊτζάν και Ευρωπαίους πολιτικούς και να ξεπλένει μετρητά. Η επιχείρηση αξίας 2.9 δισεκατομμυρίων δολαρίων έλαβε χώρα μεταξύ του 2012 και του 2014, που σημαίνει ότι εκείνο το διάστημα 3 εκ δολάρια έβγαιναν με αυτό τον τρόπο από τη χώρα κάθε μέρα, κατά μέσο όρο. Η προέλευση των χρημάτων δεν είναι πάντα ξεκάθαρη, αλλά προέρχεται από εταιρείες που συνδέονται με τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν, Ilham Aliyev, υπουργεία και τη Διεθνή Τράπεζα του Αζερμπαϊτζάν (τη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, η οποία πρόσφατα υπέβαλε αίτημα να υπαχθεί σε καθεστώς προστασίας λόγω χρεωκοπίας). Τα μετρητά μεταφέρθηκαν σε τέσσερις βρετανικές παράκτιες (off-shore) εταιρείες. Από εκεί, ξοδεύονταν σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένων και της Γερμανίας, του Η. Βασιλείου, της Γαλλίας, της Τουρκίας, του Ιράν και του Καζακστάν.
11
09

Η γαλανόλευκη βία

Αιχμή του δόρατος της ανακαινισμένης δεξιάς πτωματολογίας δεν αποτελούν ούτε τα μακρινά εγκλήματα του Στάλιν ούτε ο εμφύλιος του 1946-1949, που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν από τους πάντες ως απευκταία αδελφοκτόνος σύγκρουση. Στόχος είναι ο στιγματισμός της ΕΑΜικής αντίστασης, επειδή αυτή ακριβώς υπήρξε πηγή πολιτικής νομιμοποίησης της εγχώριας Αριστεράς και των διαχωριστικών γραμμών των προηγούμενων δεκαετιών. Εξ ου και ο απροσδόκητος εναγκαλισμός αυτής της παραδοσιακά (ακρο)δεξιάς συλλογιστικής από το σοσιαλφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 2000 και τα τωρινά υπολείμματά του. Η ανάδειξη της ΕΑΜικής «βίας» σε κεντρικό ερμηνευτικό εργαλείο της περιόδου, με ταυτόχρονο εξαγνισμό των δωσιλογικών κι αντιεαμικών σχηματισμών ως «αμυντικών» -τάχα μου- συσπειρώσεων, έχει μέχρι σήμερα απαντηθεί κυρίως με την υπενθύμιση των πεπραγμένων του ένοπλου δωσιλογισμού και της διαπλοκής της μείζονος εθνικοφροσύνης μ’ αυτόν τον τελευταίο.
11
09

Φρούρια με προσχήματα ανθρωπισμού

Η αναφορά στις έννοιες της «αλληλεγγύης» και του «ανθρωπισμού» είναι τουλάχιστον οξύμωρη όταν η φυγή από τη φτώχεια –η ανάγκη, δηλαδή, ανεύρεσης (καλύτερης) ζωής– καθίσταται κολάσιμο αδίκημα, διότι οι διαφεύγοντες δεν αποτελούν άμεσα θύματα της κάθε λογής διωγμού που τους εξυψώνει στα μάτια του πεφωτισμένου «σωτήρα» τους. Αυτό που μένει, άρα, από την ως άνω δήλωση του γάλλου προέδρου, είναι η αποδοτικότητα της καταστολής και της αποτροπής. Σε μια Ευρώπη που, λίγο-πολύ, τόσο την πρακτική πτυχή της ταυτοποίησης των «γνήσια» ευάλωτων, όσο και τις ηθικές προσταγές, που τόσο υπερηφανεύεται πως μεταλαμπάδευσε ανά την υφήλιο, τις αναθέτει λίγο-λίγο σε τρίτους.
11
09

Το επίδικο για την Ευρώπη είναι η συζήτηση για την ενιαία οικονομική πολιτική

Το νόημα του σχεδίου Μακρόν, είναι η πολιτική διαχείριση του κοινού νομίσματος. Από την άλλη πλευρά τώρα, τη γερμανική, και εδώ είναι το ενδιαφέρον, πέραν της κατ’ αρχήν δήλωσης της Μέρκελ ότι μπορεί να είναι μια βάση συζήτησης, υπάρχει από πλευράς Σόιμπλε, εδώ και δυο χρόνια –πριν το σχέδιο Ολάντ–, μια προσπάθεια κλειδώματος της διαχείρισης του ευρώ σε τεχνοκρατικό επίπεδο. Η Κομισιόν, υποστηρίζει, είναι πολύ χαλαρή όταν επιβλέπει τη δημοσιονομική πειθαρχία, το πλαφόν, ή ζουρλομανδύα όπως το ονομάζουν άλλοι, του 3% γι’ αυτό η αρμοδιότητα εφαρμογής των συνθηκών πρέπει να φύγει από την Κομισιόν και να πάει στο ESM, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας του κ. Ρέγκλινγκ, ο οποίος εκτός από Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο που θα δανείζει μια χώρα που χάνει την πρόσβαση στις αγορές, θα είναι ο διακόπτης μιας αυτόματης εφαρμογής της δημοσιονομικής αυστηρότητας. Δεν θα γίνεται, δηλαδή, συζήτηση για το πώς η Γαλλία ή η Ιταλία υπερέβη το στόχο του 3%, αλλά αυτόματα θα επιβάλλονται κυρώσεις. Αυτό, όμως, απονευρώνει την όλη προσπάθεια της γαλλικής πρότασης για πολιτική διαχείριση της ευρωζώνης.
11
09

O ρόλος της CIA στην ανατροπή του Αλιέντε

Το 1970 ο ίδιος ο Νίξον διέταξε τη CIA να δημιουργήσει μια ειδική «ομάδα κρούσης» στη Ουάσινγκτον, με αποστολή να αποτρέψει την εκλογή του Αλιέντε στην προεδρία. Στο πλαίσιο της λειτουργίας αυτής της ομάδας, βλέπουμε πως ο τότε σταθμάρχης της CIA στη Χιλή Χένρι Χέκσερ (Henry Hecksher), αποδοκιμάζει επανειλημμένα κάθε σκέψη για διοργάνωση πραξικοπήματος στη Χιλή. Επιμένει πως δεν υφίστανται οι κατάλληλες συνθήκες για κάτι τέτοιο στη χώρα και αναφέρει πως ακόμα και η δεξιά είναι πρόθυμη να αποδεχθεί μια κυβέρνηση Αλιέντε. Τα πράγματα εξελίσσονταν μάλλον δραματικά, γίνονται διάφορες αποτυχημένες απόπειρες πραξικοπήματος, που καταλήγουν στη δολοφονία του νομιμόφρονα επικεφαλής των χιλιανών ενόπλων δυνάμεων Ρενέ Σνάιντερ (RenéSchneider). Ο Χέκσερ συνεργαζόταν επί χρόνια με τη CIA. Είχε υπηρετήσει στη Γουατεμάλα και το Λάος. Όταν το 1970 απέτυχε η πρώτη προσπάθεια να ανατραπεί ο Αλιέντε, ακολούθησαν εκκαθαρίσεις στη CIA.
09
09

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τη δική του ιστορία. Το μέλλον μας δεν είναι το παρελθόν τους

Ας θυμηθούμε λοιπόν τις αναλύσεις της Αριστεράς όλοι, πριν υποκύψουμε στον πειρασμό να κατασκευάσουμε το εξιδανικευτικό σχήμα του «καλού» ανδρεοπαπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ. Και ας έχουμε κατά νου ότι όλες οι φάσεις εκπροσώπησης του ΠΑΣΟΚ στη μακρόχρονη πορεία του δεν ανέτρεπαν τα βασικά χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας του. Τον λαϊκισμό στην συγκρότησή του και τον αδίστακτο κυνισμό στην άσκηση της εξουσίας. Υλικά, που δεν αρκούν για να συγκροτήσουν μια στέρεη και ανθεκτική ταυτότητα, όπως οι μεγάλες ιδεολογικές και πολιτικές συνθέσεις του φιλελευθερισμού, της σοσιαλδημοκρατίας και της Αριστεράς. Γι` αυτό άλλωστε το ΠΑΣΟΚ αποδείχτηκε τόσο ευάλωτο και σαρώθηκε από την κρίση, όταν κατέρρευσαν τα κοινωνικά του στηρίγματα στους χώρους των μεσαίων και των λαϊκών στρωμάτων.
09
09

Ο τυφώνας Χάρβεϊ δεν ήρθε από το πουθενά

Τα ρεκόρ σπάνε κάθε χρόνο- είτε πρόκειται για την ξηρασία, το κύμα καταιγίδων, τις πυρκαγιές είτε απλώς για τη θερμοκρασία- και συμβαίνουν επειδή ο πλανήτης είναι πολύ πιο ζεστός από ό,τι από τότε που άρχισαν να καταγράφουν τα ρεκόρ. Η κάλυψη των Μέσων για γεγονότα όπως ο τυφώνας Χάρβεϊ, όπου δεν δίνουν σημασία σε αυτά τα γεγονότα, που παραλείπουν να παράσχουν μια πλατφόρμα στους επιστήμονες του κλίματος για να μπορέσουν να τα εξηγήσουν αυτά, χωρίς ταυτόχρονα να αναφέρουν ποτέ την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού, αποτυγχάνει στο βασικό καθήκον της δημοσιογραφίας: Να παρέχει τα σημαντικά γεγονότα και το σχετικό πλαίσιο. Αφήνει το κοινό με την εσφαλμένη εντύπωση ότι πρόκειται για καταστροφές χωρίς αιτίες, πράγμα που σημαίνει επίσης ότι δεν θα μπορούσε να γίνει τίποτα για την πρόληψή τους (και ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα τώρα για να αποφευχθεί η επιδείνωσή τους στο μέλλον).
09
09

Στο δρόμο για τη ΔΕΘ: Πολιτική σύνεση και ειλικρίνεια

Η κατάσταση της οικονομίας, ως ένα βαθμό, προσφέρεται να επιχειρηματολογήσει κανείς. Οι πολίτες γνωρίζουν ότι η όχι ευκαταφρόνητη δυναμική εξασφαλίστηκε παρά τα εμπόδια που τίθενται από τους δανειστές, οι οποίοι δεν επιθυμούν πρόοδο τέτοια που να μπορεί μια ελληνική κυβέρνηση να αποκτήσει περισσότερους βαθμούς ελευθερίας, να αμφισβητήσει ντε φάκτο την επιτροπεία. Οι πολίτες, επίσης, γνωρίζουν ότι ο αφορισμός ότι οι δείκτες μπορεί να πηγαίνουν καλά, αλλά ο κόσμος, η κοινωνία υποφέρει δεν επαληθεύεται όταν υπάρχει κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά και δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια, αλλά παρεμβαίνει για να προστατεύσει τους οικονομικά πιο αδύναμους και να διασφαλίσει θέσεις εργασίας. Οι παρεμβάσεις με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις διαμορφώνουν, επίσης, μια θετική πραγματικότητα που ναι μεν μπορεί να μην έχει άμεσα αποτελέσματα σ’ όλες τις περιπτώσεις, όμως θεμελιώνουν βελτιώσεις ζωτικών τομέων για το μέλλον. Αυτές οι νομοθετικές παρεμβάσεις αναβαθμίζουν και την ποιότητα άσκησης πολιτικής, όπως την αντιλαμβάνεται η Αριστερά.
08
09

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ χάνουν τον πόλεμο

Το έντυπο πεθαίνει. Μαζί και οι εφημερίδες. Η τηλεόραση πεθαίνει. Μαζί και η δυνατότητα τής κεντρικά ελεγχόμενης προπαγάνδας. Τα social media είναι πλέον το κυρίαρχο μέσο επικοινωνίας και πληροφόρησης.