Αναδημοσιεύσεις

18
09

Ο Μελιγαλάς και η παραχάραξη της Ιστορίας

Αντίθετα με όσα ισχυρίζονται οι σοβαροφανείς ιστορικοί του «νέου κύματος» αλλά και οι πολιτικοί απόγονοι των ταγματασφαλιτών, οι χρυσαυγίτες, τα γεγονότα του Μελιγαλά δεν ήταν ούτε τυφλή πράξη εκδίκησης εκ μέρους του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ούτε ασφαλώς δείγμα «κόκκινης τρομοκρατίας». Ήταν μια μάχη με ταξικά χαρακτηριστικά, στο πλαίσιο του πολέμου, μεταξύ των δυνάμεων της λεύτερης Ελλάδας και των μαντρόσκυλων της αστικής τάξης. Με δυό λόγια, στο Μελιγαλά, οι φονιάδες, οι βιαστές, οι συνεργάτες των κατακτητών, οι Ταγματασφαλίτες (και Ταγματαλήτες) πληρώθηκαν όπως τους άξιζε. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.
17
09

Dietmar Bartsch: Να γίνει Ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος και κούρεμα του ελληνικού

Η μέχρι σήμερα γερμανική πολιτική για την Ελλάδα αλαζονική, ταπεινωτική και λησμονά την ιστορία. Είναι αναγκαία η ριζική αλλαγή πολιτικής προς την κατεύθυνση της ισοτιμίας και της αλληλέγγυας (εταιρικής) σχέσης. Δεν πρόκειται μόνο για μεμονωμένα βήματα, αλλά για μια αλλαγή νοοτροπίας στην γερμανική πολιτική για την Ελλάδα και την ευρωπαϊκή πολιτική. Και η Αριστερά της Ευρώπης, της γερμανικής συμπεριλαμβανομένης, θα πρέπει να αναρωτηθεί πως θα μπορέσει να βοηθήσει την Ελλάδα αποτελεσματικότερα από ότι μέχρι τώρα. Η Ευρωπαϊκή Ενωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να σταματήσουν να επιβάλουν συνεχώς αντικοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Ο ελληνικός λαός πρέπει να πάρει ξανά στα ίδια του τα χέρια το πεπρωμένο του. Επαναλαμβάνω: αντί να τίθεται σε ομηρία ο λαός μιας υπερχρεωμένης χώρας πρέπει να υπάρξει μια δεσμευτική απόφαση ελάφρυνσης του χρέους με ρεαλιστικούς όρους ώστε να αναπτυχθεί περαιτέρω οικονομικά.
17
09

4 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Η δίκη αυτή, μια από τις σημαντικότερες δίκες στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, δεν βρίσκει πρόσβαση στα περισσότερα ΜΜΕ. Η τηλεόραση δεν αναφέρεται σχεδόν καθόλου στη διαδικασία, προβάλλει μόνο ρεπορτάζ όταν υπάρχουν επεισόδια μέσα ή έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου. Οι πολίτες της Ελλάδας δεν ενημερώνονται τακτικά για την εξέλιξη μιας δίκης, της οποίας η έκβαση θα καθορίσει την ποιότητα της δημοκρατίας στη χώρα.
16
09

ΓΑΛΛΙΑ: Τα συνδικάτα και πάλι στους δρόμους κατά του αντεργατικού νόμου

Το μήνυμα, συνεπώς, που έστειλαν ο πρωθυπουργός και η υπουργός Εργασίας είναι απλό, αλλά και παραπλανητικό. Θέλουν, είπαν, «να δώσουν ένα τέλος στη μαζική ανεργία, απλοποιώντας τις κοινωνικές σχέσεις στις επιχειρήσεις». Ο πρόεδρος Μακρόν σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Point» τόνισε πως: «Η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας θα πρέπει να είναι πολύ φιλόδοξη και αποτελεσματική για να συνεχιστεί η μείωση της μαζικής ανεργίας και να μην επανέλθουμε στην ίδια κατάσταση στη διάρκεια της 5ετίας». Η υπουργός Εργασίας, ωστόσο, παραδέχθηκε ότι το νομοθετικό διάταγμα δεν θα είναι μια «μαγική μπαγκέτα» κατά της ανεργίας, και ο πρόεδρος του γαλλικού ΣΕΒ συμπλήρωσε πως: «πρόκειται για ένα πρώτο σπουδαίο βήμα για την οικοδόμηση του δικαιώματος της εργασίας, που λαμβάνει υπόψη του την πραγματικότητα των επιχειρήσεων. Δεν θα φέρει, όμως, ένα κύμα προσλήψεων».
16
09

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: Η χαμένη… Ανατολή

Η Άνγκελα Μέρκελ προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις, αλλά οι εμφανίσεις της στην πρώην Ανατολική Γερμανία τείνουν να μετατραπούν σε μαρτύριο, την ώρα που ο Μάρτιν Σουλτς ελπίζει να σκαρφαλώσει το δικό του Γολγοθά με ώθηση από τους αναποφάσιστους.
16
09

Από τον Ερρίκο τον VIII, στις αντιφάσεις του Brexit

Πολιτικά, η κατάσταση αλλάζει για τους Εργατικούς. Ο κοινοβουλευτικός τους εκπρόσωπος δήλωσε όχι μόνο ότι θα καταψηφιστεί το νομοσχέδιο για την κατάργηση του ευρωπαϊκού δικαίου, αλλά και ότι οι Εργατικοί υποστηρίζουν μια αποχώρηση που θα έχει ως πρωταρχικό μέλημα τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Αποβλέπουν, δηλαδή, σε ένα «Brexit με πλήρη πρόσβαση, χωρίς δασμούς στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά». Ήδη πριν μερικές εβδομάδες, στο τέλος του Αυγούστου, η αλλαγή της γραμμής των Εργατικών καταγράφθηκε ως «δραματική», όταν ο σκιώδης γραμματέας για το Brexit, Keir Starmer, έθεσε έμμεσα αλλά αποφασιστικά, για πρώτη φορά, το Εργατικό κόμμα υπέρ του ήπιου (soft) Brexit. Ανακοίνωσε ότι το κόμμα θα υποστηρίξει την πλήρη συμμετοχή στην ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση κατά τη διάρκεια μιας μακράς «μεταβατικής περιόδου», που πιστεύει ότι θα μπορούσε να διαρκέσει από δύο έως τέσσερα χρόνια. Μια ενωτική για τους Εργατικούς γραμμή που δίνει περιθώρια για εσωκομματικές διαβουλεύσεις, τόσο σε όσους έχουν τεθεί υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, όσο και αυτών που ναι μεν θέλουν την αποχώρηση, αλλά με λιγότερο καταστροφικές ( και ανεξέλεγκτες) συνέπειες από αυτές που προδιαγράφονται από τη ρητορική της Μέι. Ακόμα και όσοι υποστηρίζουν μια σκληρή «αριστερή» αποχώρηση, και δεν είναι μικρή η επιρροή τους στην ηγεσία, διαβλέπουν πως αυτή η στροφή μπορεί να φέρει σύντομα τους Εργατικούς στην εξουσία και να χαράξει μια ξεκάθαρη αντιπολίτευση. Από εκεί και πέρα όλα παίζονται…
15
09

Οι φυσικές καταστροφές είναι κοινωνικά και ταξικά γεγονότα

Το λήμμα της Wikipedia για τον τυφώνα Mitch, που σάρωσε την Κεντρική Αμερική, το 1998, γράφει: «Από τις 29 Οκτωβρίου έως τις 3 Νοεμβρίου, ο τυφώνας Μitch προκάλεσε ιστορικών διαστάσεων βροχοπτώσεις στην Ονδούρα, τη Γουατεμάλα και τη Νικαράγουα, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για 75 ίντσες βροχής… Σχεδόν 11.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περισσότεροι από 11.000 ήταν αγνοούμενοι μέχρι το τέλος του 1998. Επιπλέον, 2,7 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς σπίτι».
15
09

Υπάρχει σήμερα δυνατότητα για «ευρύχωρο» Κέντρο; – Συνέντευξη με τον Κώστα Ελευθερίου, Διδάκτορα πολιτικής επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών

Η προσπάθεια αναπαραγωγής της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη εμφανίζεται σε δύο εκδοχές: ως εκδοχή σύγκλισης με τη ριζοσπαστική αριστερά (Πορτογαλία, Μεγάλη Βρετανία και ως ένα σημείο Ισπανία) είτε ως εκδοχή σοσιαλ-φιλελεύθερης κεντροποίησης, όπως είδαμε να συμβαίνει στη Γαλλία με τον Μακρόν. Με τον ίδιο τρόπο που ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε ως το πρώτο κόμμα ριζοσπαστικής αριστεράς που, εν καιρώ κρίσης, αναλαμβάνει την κυβέρνηση και επομένως έχει να διαχειριστεί τις αντιφάσεις της περιόδου, κατ’ αντιστοιχία το ΠΑΣΟΚ είναι το πρώτο ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπο με τις δομικές αντιφάσεις της κρισιακής περιόδου, που εν τέλει το οδήγησαν στην κατάρρευση.
15
09

Οι κυβερνητικοί κύκλοι της Γερμανίας δεν έχουν κανένα όραμα ευρωπαϊκού προσανατολισμού – Συνέντευξη με τον Βρετανό ιστορικό Geoff Eley

Οι προοπτικές που αναδύονται στη σύγχρονη Γερμανία για έναν «πραγματικά ευρωπαϊκό» προσανατολισμό, δηλαδή εκείνον που θα είναι ικανός να την καταστήσει δημοκρατικά συνεργάσιμη ακόμα και με τους περιορισμένους όρους της δεκαετίας του 1970 και του 1980, ώστε οι μη κανονιστικές αρχές που κινητοποιούν το κοινό ευρωπαϊκό σχέδιο να μπορούν με αυτοπεποίθηση να ανακτηθούν και να διατηρηθούν αποτελεσματικά, δεν είναι ακόμη πολύ μεγάλες. Όπως έδειξε πάνω από όλα η ελληνική κρίση, η συνεχιζόμενη σταθερότητα του άξονα Μέρκελ – Σόιμπλε μέσα στη γερμανική κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει αποκλίσεις από τις σημερινές νεοφιλελεύθερες επιλογές, ενώ η τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία αποκαλύπτει, επίσης, ότι η πολιτική δημοτικότητα της Μέρκελ είναι ακόμα αρκετά ακαταμάχητη. Όσον αφορά τη συνολική οικονομική σφαίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αδυσώπητη προσκόλληση του Σόιμπλε στις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες ορθοδοξίες, υπονοεί, ακόμη, ένα είδος επιθυμίας/προσκόλλησής του στις προηγούμενες γερμανικές αντιλήψεις για την κεντρική Ευρώπη, μια υπόνοια που επιβεβαιώθηκε θλιβερά με την αντίδρασή του στην ελληνική κρίση χρέους. Πιστεύω, λοιπόν, ότι η απάντησή μου στα δύο μέρη αυτής της ερώτησης πρέπει να είναι «όχι» και «ναι».